از حامد قدوسي:

 پروفسور توماس شلينگ (Thomas Schelling) برنده جايزه نوبل اقتصاد در سال 2005 (به‌طور مشترك با رابرت آومن) و استاد ممتاز حوزه سياست‌ گذاري دانشگاه مريلند آمريكا است
 در اين نوشتار خلاصه‌اي از فعاليت‌هاي او در توسعه نظريه بازي‌ها را به زبان ساده توضيح مي‌دهيم. اين روايت البته ممكن است حاوي تمامي نظرات كليدي‌اش نباشد. با اين همه سعي شده  ‌تا جايي كه ممكن‌است، نظرات اصلي او را به زبان ساده براي افرادي كه صرفا آشنايي مقدماتي با نظريه بازي دارند توضيح دهيم.

ذكر اين نكته مهم است كه پس از گذشت بيش از 40 سال از معرفي اين مفاهيم و همه‌گيرشدن كاربرد آن‌ها، بسياري از ما نمي‌دانيم كه در واقع پيشنهاددهنده اوليه آن‌ها پروفسور شلينگ بوده‌است، بنابراين براي بيان اهميت نقش او گاهي مجبور شده‌ايم تا در اين متن برخي مفاهيم پراستفاده و جاافتاده در حوزه نظريه بازي‌ها را دوباره موشكافي كرده و توضيح دهيم...

Parrondo's Paradox is a double shocker. Counter to common intuition, it is possible to mix two losing games into a winning combination. This is a good news. But do not rub your hands just yet. The theory does not apply to casino games. Learning about it all must be its own reward. On the positive side but shaky ground, Sandra Blakeslee reported last year in NY Times that Dr. Sergei Maslov from Brookhaven National Laboratory had shown that if an investor simultaneously shared capital between two losing stock portfolios, capital would increase rather than decrease. (On the downside, as of the time of writing, it was too early to apply his model to the real stock market because of its complexity.) . . .

پارادوكس در نظريه بازيها : استراتژي باختي كه برنده مي شود.

توسط: ساندرا بليكسلي

تاريخ انتشار:‌ 25 ژانويه سال 2000  ، نيويورك تايمز